Lyfjaglaður geðlæknir og dýrir sálfræðingar

indal spurði:

Nú greindist ég með þunglyndi fyrir 7 árum og var þá búin að ganga reglulega til sálfræðinga,ég held að sá fyrri hafi bara gert illt verra en sá seinni hefur hjálpað mér mikið. Auk þess var ég í margra vikna sjálfshjálparhópameðferð hjá Stígamótum og grauturinn af þessu öllu kom mér næstum í gröfina því litlu mátti muna, svo veik var ég orðin af þunglyndinu. Í dag þekki ég sjálfa mig miklu betur og veit hvað ég þarf að gera til að koma mér upp úr svörtu holunum sem ég dett ennþá stundum niður í .Ég geng reglulega til geðlæknis og er á lyfjum.Spurningin er sú: Stundum líður mér mjög illa á sálinni ennþá og vildi þá geta gengið jafnvel að sálfræðingi eins og að geðlækni, því ég fæ alltaf strax tíma hjá mínum geðlækni. Hann hinsvegar er mjög lyfjaglaður og mig langar að vita hvort eitthvað sé ekki hægt að grípa til frekar en lyfin. Tek fram að auðvitað er hægt að fletta upp á sálfræðingum en þeir eru bara svo dýrir. Mér finnst að sem sjúklingi ætti ég að geta fengið tíma hjá sálfræðingi og borgað venjulegt sérfræðigjald fyrir það sem færi svo upp í afsláttarkort.

Ég get tekið undir með þér að það er mjög slæmt að geta ekki fengið niðurgreidda þjónustu sálfræðinga eins og geðlækna. Þetta hefur verið baráttumál sálfræðinga lengi. Meira að segja ályktaði samkeppnisráð um þennan mismun milli sálfræðinga og geðlækna í febrúrar 1999. Þar komust þeir að því að þessir hópar voru mikið til að vinna meðferðarlega með sömu vandamálin og sama hóp fólks. Þeir segja líka orðrétt að það sé staðreynd að Tryggingastofnun hefur aðeins samið við geðlækna um greiðsluþátttöku vegna kostnaðar sjúkratryggðra en ekki klíníska sálfræðinga takmarkar samkeppni þeirra á milli og fer gegn markmiðum samkeppnislaga, og brýna að lokum fyrir heilbrigðsisráðuneytinu að samkeppnisstaða klíniskra sálfræðinga gagnvart geðlæknum verði bætt. Í dag hefur staðan ekki breyst og fólk sem leitar meðferðar til sálfræðinga þarf að borga fullt gjald án þess að heilbrigðiskerfið taki þátt í kostnaði meðferðarinnar. Eini möguleikinn til að fá gjaldið niður er ef félagsþjónustan tekur þátt í kostnaði sálfræðiþjónustu og svo eru þau tilvik þar sem fólk hefur getað fengið göngudeildarþjónustu sálfræðinga á ríkisspítulunum. Þú minnist á lyf og hefðir viljað haft möguleika á að leita til sálfræðings sem notar aðrar meðferðarleiðir en lyf. Þú ert langt frá því eini einstaklingurinn sem hefur kvartað yfir þessu og margir vilja meina að ef aðgengi að sálfræðingum væri það sama og að geðlæknum (þ.e. ef möguleiki væri á að fá niðurgreidda þjónustu sálfræðinga eins og hjá geðlæknum) þá myndi fólk jafnvle nota mun minna af geðlyfjum. Nýlega var hægt að sjá á vef Landlæknisembættisins að geðlyfjanotkun er mun meiri hér á landi en í nágrannalöndum okkar. Áður hafa svipaðar niðurstöður komið í ljós. Ég ætla ekki að fullyrða, en ég vil meina að hægt væri að skera niður lyfjakostnað ef heilbrigðiskerfið myndi fara að taka þátt í kostnaði einstaklinga sem vilja leita sér þjónustu sálfræðinga.

Að lokum vil ég hrósa þér fyrir að vera búin að þróa með þér aðferðir til að koma þér upp úr svörtu holunum og vil ég hvetja þig að leggja áherslu á þær aðferðir. Það er nú einmitt það sem við sálfræðingar erum margir að vinna með, það að gefa skjólstæðingunum sjálfum tæki til að læra að þekkja hvenær niðursveifla er í aðsigi og kenna þeim aðferðir til að koma í veg fyrir eða draga úr niðursveiflunum.

Gangi þér vel

Björn Harðarson

Sálfræðingur

Greinin birtist í samvinnu við heilsuvef Lyfju á Vísir.is

Greinasafn